Achtergrondinformatie

Emoties

Kinderen ervaren emoties al vanaf zeer jonge leeftijd en gebruiken ze om hun wensen duidelijk te maken. Een lach wanneer papa of mama in het blikveld verschijnt; een boze kreet wanneer speelgoed buiten handbereik ligt. Kinderen leren steeds beter om deze emoties op effectieve wijze te uiten in verschillende situaties. Het goed omgaan met emoties is belangrijk in de ontwikkeling. Van kleine kinderen wordt nog wel geaccepteerd dat ze flink boos kunnen worden als ze hun zin niet krijgen, maar van oudere kinderen en volwassenen wordt niet meer verwacht dat ze rollend en krijsend in het gangpad van de supermarkt gaan liggen.

Het op "gepaste" wijze leren omgaan met emoties van jezelf en anderen is een proces waar veel bij komt kijken. Kinderen moeten hun eigen gevoelens kunnen herkennen en kunnen benoemen. Tijdens het opgroeien, leren zij met behulp van hun sociale omgeving (ouders, leerkrachten en leeftijdsgenootjes) wanneer ze wat zouden kunnen voelen, hoe ze dit zouden moeten uiten en tegen wie.

Communicatie

De sociale omgeving speelt dus een belangrijke rol. Communicatie is hierbij essentieel. Maar wat gebeurt er als de communicatie niet vanzelf gaat? Voor kinderen en jongeren met een gehoorverlies is communicatie met de mensen om hen heen niet altijd vanzelfsprekend. Zogenaamd “incidenteel leren” is voor deze groep kinderen soms een uitdaging. Incidenteel leren is leren buiten school en zonder een leerdoel. Denk hierbij aan het observeren van 2 mensen die ruzie hebben maar het daarna weer goedmaken, of hoe iemand getroost wordt als hij of zij verdrietig is. Wanneer je minder toegang hebt tot geluid kan dit wel eens aan je voorbij gaan als je geconcentreerd met iets anders bezig bent.

Uitkomsten van het DECIBEL-onderzoek